Купувањето стан во Скопје за многу млади луѓе веќе не изгледа како нормален животен чекор, туку како тешко достижна цел. Она што порано се планираше по неколку години работа, денес за многумина значи долг кредит, висока рата, помош од родители или живот под кирија на неодредено време.
Цените на становите во главниот град продолжуваат да бидат една од најголемите теми за младите семејства, брачните парови и сите што сакаат да се осамостојат. Според податоците на Народната банка за првиот квартал од 2026 година, индексот на цени на становите во Скопје бележи годишен раст од 16,7 проценти, иако растот е забавен во однос на претходниот квартал.
Најтешко е за оние што немаат наследен имот или поддршка од семејството. Ако млад човек треба сам да заштеди за учество, да земе станбен кредит и потоа со години да плаќа рата, прашањето станува едноставно: колку луѓе реално можат да го издржат тоа?
Во Скопје најскапи остануваат општините Центар, Карпош и Аеродром. Според објавени податоци за купопродажби, просечната цена по квадратен метар во Центар достигнала 104,3 илјади денари, во Карпош 99,6 илјади денари, а во Аеродром 88,9 илјади денари. Во Центар биле забележани и многу повисоки поединечни цени по квадратен метар.
Тоа значи дека стан од 50 до 60 квадратни метри во подобра локација лесно станува износ што за младо семејство изгледа огромен. Дури и кога двајца работат, платите често не се доволни за истовремено да се покријат рата за кредит, сметки, храна, превоз, деца и секојдневни трошоци.
Проблемот не е само цената на станот. Тука се и трошоците за нотар, агенција, даноци, опремување, мебел, бела техника, реновирање и месечни сметки. Многумина велат дека купувањето стан не завршува со потписот на договорот — тогаш всушност почнува вистинскиот финансиски притисок.
Затоа сè повеќе млади остануваат под кирија. Но и кириите не се мали, особено во делови од Скопје каде што има добра поврзаност, училишта, градинки, паркинг и пристап до работа. За многумина, киријата станува „рата без сопственост“ — секој месец плаќаат, но не градат свој имот.
Ова создава и поширок општествен проблем. Кога младите не можат да дојдат до свој дом, се одложуваат брак, деца, осамостојување и животни планови. Наместо да размислуваат за иднина, многумина размислуваат дали воопшто можат да останат во Скопје или треба да бараат подобра можност во странство.
Од друга страна, продавачите и инвеститорите велат дека цените ги диктира пазарот: скапи материјали, работна рака, локација, побарувачка и трошоци за градба. Но за граѓаните останува дилемата — ако цените растат побрзо од платите, кој ќе може да купува станови во иднина?
Се поставува и прашањето дали државата и општините треба посериозно да размислат за модели за поддршка на младите: поволни кредити, субвенции за прв стан, пониски даноци за прво купување, повеќе планска станбена политика и контрола на урбанистичкиот хаос.
Домувањето не е луксуз. За млад човек, станот не е само квадратура, туку чувство на сигурност, независност и почеток на живот. Но ако цените продолжат да растат, сопствениот дом за многумина ќе остане само желба што постојано се одложува.
Затоа прашањето станува сè погласно: може ли млад човек денес сам да купи стан во Скопје, или својот дом станува привилегија само за оние што веќе имаат имот, наследство или голема финансиска поддршка?
ПОПУЛАРНО НА ИНТЕРНЕТ...
