Еден обичен работен ден може за неколку секунди да го промени животот на цело семејство. Работник се повредува додека управува со машина, градежен работник паѓа од скеле, магационер добива сериозна повреда при подигнување товар, а вработен во производствен погон завршува во болница поради неисправна опрема. До вчера редовно оделе на работа и обезбедувале приходи за своите семејства. Денес се соочуваат со лекување, боледување, неизвесност околу враќањето на работното место и прашањето кој ќе ги плати трошоците ако повеќе не можат да заработуваат како порано.
Повредата при работа не е само медицински проблем. Таа може да создаде сериозни финансиски и правни последици, особено кога работникот има станбен кредит, издржува деца или неговата плата е главниот приход во домаќинството. Дури и повреда што првично изгледа како привремена може да доведе до долготрајна рехабилитација, намалена работна способност или потреба од промена на професијата.
Во Македонија постојат законски правила што ги уредуваат безбедноста на работното место, обврските на работодавачите, правото на надоместок на плата за време на боледување и можноста за барање надомест на штета. Но, овие права не треба да се мешаат. Едно е да добивате надоместок на плата додека се лекувате, друго е работодавачот да одговара за штетата што настанала поради несреќата, а трето е можноста за остварување права од инвалидско осигурување ако последиците станат трајни.
Особено важно е правилно да се документира дека повредата е поврзана со работата. Ако несреќата не биде навремено пријавена, ако медицинските документи не ги содржат релевантните податоци или ако работодавачот ја оспорува врската меѓу работата и повредата, остварувањето на правата може значително да се усложни.
РАБОТОДАВАЧОТ НЕ Е ОДГОВОРЕН САМО ЗА ПЛАТАТА – Безбедноста е негова законска обврска
Законот за безбедност и здравје при работа предвидува обврска работодавачот да обезбеди услови во кои работниците можат безбедно да ги извршуваат работните задачи.
Тоа не значи само поставување предупредувачки натписи или делење заштитни ракавици. Безбедноста подразбира проценка на ризиците, соодветна организација на работата, исправност на машините и опремата, обука на работниците и преземање мерки за намалување на опасностите.
На пример, во производствен погон со машини што можат да предизвикаат сериозни телесни повреди, работодавачот треба да обезбеди законски пропишани заштитни механизми и соодветна обука. На градилиште мора да се применуваат мерките за безбедна работа на височина, а во магацин треба да се контролираат ризиците поврзани со товарите, опремата и движењето на возилата.
Работодавачот не може автоматски да ја префрли целата одговорност врз работникот само со образложение дека тој требало да биде повнимателен.
Сепак, тоа не значи дека секоја повреда автоматски води до иста материјална одговорност на работодавачот. За надомест на штета се применуваат законските правила за одговорност, причинската врска и околностите на конкретниот случај.
Работникот исто така има обврска да ги почитува правилата за безбедност и правилно да ја користи заштитната опрема. Но, таа негова обврска не ја ослободува компанијата од сопствените законски должности.
НЕМАШЕ ЗАШТИТНА ОПРЕМА, А РАБОТНИКОТ СЕ ПОВРЕДИ – Кој ја сноси одговорноста?
Да замислиме хипотетичка ситуација во која работник во магацин треба да ракува со опрема за која е потребна посебна обука. Компанијата брза да исполни голема нарачка и му наложува веднаш да започне со работа, иако не добил соодветни инструкции.
При извршувањето на задачата настанува несреќа и работникот добива сериозна повреда на раката. Следува операција, неколку месеци рехабилитација и долготрајно отсуство од работа.
Во ваква ситуација се поставува прашањето дали работодавачот ги исполнил обврските за проценка на ризикот, обука, надзор и користење безбедна опрема.
Ако се утврди дека законски пропишаните мерки не биле спроведени, тоа може да биде значајно за одговорноста на работодавачот.
Според член 159 од Законот за работните односи, ако на работникот му е предизвикана штета при работа или во врска со работата, работодавачот е должен да ја надомести штетата според општите правила за одговорност за надомест на штета.
Тоа е суштински важна законска одредба. Работникот не мора да го третира настанот само како лична несреќа за која никој нема одговорност.
Но, за конкретно побарување треба да се утврдат релевантните факти: како се случила несреќата, какви мерки биле преземени, кои пропусти постоеле, какви повреди настанале и кој е нивниот финансиски и здравствен ефект.
НЕ СЕКОЈА ПОВРЕДА НА РАБОТНОТО МЕСТО АВТОМАТСКИ ИМА ИСТ ПРАВЕН ТРЕТМАН
Особено внимание заслужува прашањето што законски се смета за повреда при работа.
Според прописите за пензиското и инвалидското осигурување, повреда при работа може да биде повреда што настанала во непосредна причинска, просторна и временска поврзаност со извршувањето на работните задачи.
Но, законот предвидува и определени пошироки ситуации.
На пример, според член 39 од Законот за пензиското и инвалидското осигурување, како повреда при работа, под законските услови, може да се смета и повреда на редовниот пат од домот до работното место и обратно, како и на пат преземен поради извршување работни задачи.
Тоа значи дека повредата не мора секогаш да настане внатре во фабриката или канцеларијата за да биде релевантна за осигурителните права.
Сепак, ова не значи дека секоја сообраќајна несреќа, секое паѓање на улица или секое патување автоматски се признава како повреда при работа. Потребно е да се утврдат конкретните околности и применливата законска одредба.
Дополнително, признавањето на повредата за определено осигурително право и утврдувањето одговорност за надомест на штета се две различни прашања.
Затоа за правилна правна заштита е важно да се утврди не само каде се случила повредата, туку и во каква врска била со работните задачи.
48 ЧАСА ЗА ПРИЈАВУВАЊЕ – Обврска што работодавачот не смее да ја игнорира
Една од најважните одредби е член 36 од Законот за безбедност и здравје при работа.
Според оваа одредба, работодавачот е должен веднаш, а најдоцна во рок од 48 часа по настанот, писмено да го извести надлежниот трудов инспекторат за секој смртен случај, колективна несреќа, повреди при работа што предизвикуваат привремена неспособност за работа подолга од три работни дена и други законски наведени опасни појави.
Прописот предвидува известување и на соодветните работнички и безбедносни претставници во случаите што ги опфаќа.
Оваа обврска не треба да се меша со должноста на работникот веднаш да го извести работодавачот за настанатата повреда или со медицинските постапки за евидентирање и оценување на работната неспособност.
Државниот инспекторат за труд има посебен образец за известување за несреќа на работа. Во него се наведуваат податоци за работодавачот, повреденото лице, датумот и часот на настанот, местото, природата на повредата и околностите под кои се случила несреќата.
За работникот оваа документација може да има значајна доказна вредност.
Ако работодавачот одбива да ја пријави несреќата или се обидува да ја претстави како настан што се случил надвор од работата, работникот не треба да претпоставува дека нема право сам да побара инспекциска проверка.
Може да се обрати до Државниот инспекторат за труд, кој има надлежност за контрола на исполнувањето на обврските од областа на безбедноста и здравјето при работа.
РАБОТОДАВАЧОТ ВИ ВЕЛИ ДА НЕ ПРИЈАВУВАТЕ ПОВРЕДА – Зошто тоа може скапо да ве чини?
Во определени ситуации, работникот може да биде изложен на притисок да не ја пријави несреќата како повреда при работа.
Објаснувањата можат да бидат различни: дека станува збор за мала повреда, дека компанијата ќе му ги плати трошоците, дека инспекцијата ќе создаде проблем или дека е подобро боледувањето да се води како обична болест.
Но, ваквата одлука може да има долгорочни последици.
Ако повредата не е правилно евидентирана, подоцна може да биде потешко да се докаже нејзината врска со работата. Тоа може да биде особено важно ако здравствената состојба се влоши, ако работникот мора повторно да се лекува или ако се појави трајно ограничување на работната способност.
На пример, работник што добил повреда на грбот може првично да мисли дека ќе се врати на работа по неколку недели. Но, ако подоцна се утврди дека има трајни последици, документацијата од денот на несреќата може да стане суштинска за остварување на правата.
Затоа е важно лекарот да добие точни информации за начинот на настанување на повредата, а работникот да ги зачува сите медицински извештаи, отпусни писма, снимки и документи поврзани со случајот.
Усното ветување дека компанијата ќе се погрижи за сè не треба да ја замени формалната законска постапка.
100 ПРОЦЕНТИ НАДОМЕСТОК НА ПЛАТА – Но што точно значи тоа?
Ова е едно од најважните финансиски права.
Според Законот за здравственото осигурување и официјалното објаснување на Фондот за здравствено осигурување, надоместокот на плата за време на привремена спреченост за работа поради повреда на работа или професионално заболување изнесува 100 проценти од законски утврдената основица за надоместок.
Тоа е важна разлика во однос на определени други случаи на боледување, за кои може да важи понизок процент.
Но, мора да се нагласи дека 100 проценти од основицата не значи нужно идентичен износ со сите пари што работникот вообичаено ги добивал во конкретен месец.
Основицата се утврдува според законските правила, а може да постои разлика меѓу неа и вкупниот приход со сите додатоци, бонуси, прекувремени часови или други исплати.
Да земеме поедноставен пример. Ако законски утврдената основица за надоместок на плата на работникот изнесува 40.000 денари, 100 проценти од таа основица би изнесувале 40.000 денари, со примена на сите релевантни законски правила.
Но, ако работникот вообичаено заработувал дополнителни суми по различни основи, не треба автоматски да претпоставува дека сите тие ќе бидат вклучени во надоместокот.
Дополнително, за остварување на правото на товар на Фондот постојат услови поврзани со осигурителниот статус, времетраењето на осигурувањето, придонесите и медицинското утврдување на привремената спреченост за работа.
Затоа е важно секој повреден работник да ја провери својата конкретна положба, наместо да се потпира само на општото правило за 100 проценти.
ПРВИТЕ 30 ДЕНА ПЛАЌА РАБОТОДАВАЧОТ, ПОТОА ФЗО – Како се исплаќа боледувањето?
Според официјалните информации на Фондот за здравствено осигурување, надоместокот на плата за првите 30 дена од привремената спреченост за работа по правило го утврдува и исплатува работодавачот од сопствени средства.
За периодот над 30 дена, надоместокот по правило е на товар на задолжителното здравствено осигурување и го утврдува и исплатува Фондот, доколку се исполнети законските услови.
Постојат посебни законски исклучоци за определени други основи на отсуство, но тие не треба механички да се применуваат на секоја повреда.
За работник што се лекува подолго време оваа разлика е особено важна, бидејќи документацијата што се доставува за остварување на надоместокот мора да биде правилно подготвена.
ФЗО предвидува медицинска документација, извештај за привремена спреченост за работа, соодветна оцена од лекарска комисија, документи за осигурителниот статус и други докази во зависност од случајот.
Меѓу обрасците на ФЗО постои и посебен образец Н3 за барање надоместок на плата поради повреда на работа или професионална болест.
Затоа работникот треба да провери дали боледувањето е правилно заведено според медицински утврдениот основ. Ако постои несогласување дали повредата е признаена како повреда при работа, тоа прашање не треба да остане неразјаснето.
БОЛЕДУВАЊЕТО Е ИСПЛАТЕНО, НО ПОВРЕДАТА ОСТАВИЛА ПОСЛЕДИЦИ – Дали следува и обесштетување?
Ова е суштинска разлика што работниците често ја пропуштаат.
Надоместокот на плата за боледување и надоместот на штета не се исто право.
Боледувањето служи за обезбедување определен приход во периодот кога осигуреникот привремено не може да работи, под законски утврдените услови.
Надоместот на штета, пак, се однесува на последиците од штетниот настан за кои постои законска одговорност.
Според член 184 од Законот за облигационите односи, лицето што на друг ќе му нанесе телесна повреда или ќе му го наруши здравјето, кога постои правна одговорност, е должно да ги надомести потребните трошоци за лекување и другите релевантни трошоци, како и загубената заработка поради неспособноста за работа за време на лекувањето.
Значи, ако работникот поради повредата морал да плати определени неопходни медицински трошоци или претрпел финансиска загуба, тие можат да бидат предмет на посебно побарување.
Но, не значи дека истата финансиска загуба може двапати да се наплати без правен основ.
На пример, ако одреден дел од загубената заработка веќе е надоместен преку боледување, при пресметката на евентуалната преостаната штета треба да се земат предвид релевантните исплати и законските правила.
Дополнително, за остварување надомест од работодавачот треба да се утврдат основот на неговата одговорност, причинската врска и висината на побарувањето.
СКРШЕНА РАКА, ОПЕРАЦИЈА И СТРАВ – Дали се надоместуваат и физичките и душевните последици?
Повредата може да предизвика и последици што не се мерат само со медицински сметки.
Да замислиме работник кој претрпел тешка повреда на раката. По операцијата следуваат неколкумесечна рехабилитација, болки, ограничено движење и страв дека повеќе нема да може да ја извршува истата работа.
Законот за облигационите односи предвидува можност за справедлив паричен надомест на нематеријална штета.
Според член 189, при утврдување на надоместот се земаат предвид околностите на случајот, вклучително и интензитетот и времетраењето на физичките болки, претрпениот страв, намалената животна активност и други законски релевантни последици.
Ова значи дека последиците од повредата не се сведуваат исклучиво на загубената плата.
Но, износот на обесштетувањето не се определува според една универзална тарифа што автоматски важи за секој скршен прст, повредена нога или операција.
Во конкретен спор можат да бидат потребни медицински вештачења, оценување на трајните последици и други докази врз основа на кои се утврдува дали и колкав надомест е оправдан.
Затоа не треба да се верува на однапред дадени ветувања дека за одредена повреда сигурно следува конкретна сума, без увид во медицинската документација и правната состојба.
ПОВЕЌЕ НЕ МОЖЕТЕ ДА ЈА РАБОТИТЕ ИСТАТА РАБОТА – Дали можете да барате месечна рента?
Најтешките последици се појавуваат кога работникот не може целосно да ја врати претходната работна способност.
На пример, лице што работело физички тешка работа и имало стабилна плата од 45.000 денари месечно, по сериозна повреда можеби ќе може да извршува само полесни задачи за кои добива значително помал надомест.
Во таква ситуација штетата не завршува со исплатата на боледувањето или со последниот ден од медицинската рехабилитација.
Член 184 од Законот за облигационите односи предвидува можност за парична рента кога повредениот, поради целосна или делумна неспособност за работа, губи заработка, кога неговите потреби трајно се зголемени или кога можностите за професионален развој се уништени или намалени.
Ова право се оценува според конкретните околности и постоењето правна одговорност.
За утврдување на евентуалната рента можат да бидат значајни претходната заработка, преостанатата работна способност, медицинските наоди, можностите за друга работа и други релевантни фактори.
Но, паричната рента од одговорното лице не треба да се меша со инвалидската пензија од пензискиот систем.
Тоа се различни права, со различни законски услови и постапки.
ИНВАЛИДСКА ПЕНЗИЈА И ПО НЕКОЛКУ ГОДИНИ СТАЖ – Кога повредата при работа ја менува пресметката?
Според правилата за пензиското и инвалидското осигурување, лицата кај кои ќе настане законски релевантна инвалидност како последица на повреда при работа или професионална болест можат да имаат посебен третман.
Министерството за социјална политика во своите официјални објаснувања наведува дека кога инвалидноста е последица на повреда при работа или професионална болест, правото на инвалидска пензија може да се оствари без оглед на должината на пензискиот стаж, ако се исполнети останатите законски услови.
Ова е исклучително важна разлика во однос на определени случаи на инвалидност што се последица на болест или повреда надвор од работата.
Но, не треба да се заклучи дека секој работник што претрпел повреда автоматски има право на инвалидска пензија.
Потребно е во соодветна постапка да се утврди инвалидноста, нејзината причина, степенот на преостаната работна способност и исполнувањето на законските критериуми.
За определени случаи може да бидат релевантни и правата на професионална рехабилитација или паричен надоместок поради телесно оштетување, кога за нив постои законски основ.
Посебна тежина има правилното документирање на повредата од самиот почеток, бидејќи тие податоци можат подоцна да бидат важни пред Фондот на ПИОМ.
РАБОТОДАВАЧОТ ВИ СЕ ЗАКАНУВА СО ОТКАЗ ЗАТОА ШТО СТЕ НА БОЛЕДУВАЊЕ – Што вели законот?
Уште еден сериозен проблем може да настане кога работникот подолго време отсуствува поради повреда.
Во определени ситуации работодавачот може да врши притисок лицето побрзо да се врати на работа, да прифати полесна или поинаква позиција или да потпише спогодба за престанок на работниот однос.
Но, според член 77 од Законот за работните односи, одобреното отсуство поради болест или повреда претставува неоснована причина за отказ.
Тоа значи дека самиот факт што работникот законски користи боледување не може да биде самостоен законит основ за отпуштање.
Сепак, не треба ова правило да се толкува како апсолутна забрана работниот однос да престане во која било околност додека лицето е на боледување. Постојат различни законски основи за престанок на работен однос, а нивната примена мора да се оценува според конкретните факти.
Ако работникот смета дека отказот е поврзан со повредата или со користењето законски дозволено отсуство, треба веднаш да ја провери правната поука и роковите за заштита.
Особено е важно да не потпишува спогодбен престанок на работниот однос без да ги разбере последиците врз правата од вработувањето, здравственото осигурување и можните други побарувања.
РАБОТЕВТЕ БЕЗ ДОГОВОР, А СЕ ПОВРЕДИВТЕ – Дали останувате без никакви права?
Посебно ранливи се лицата што работат непријавено.
Замислете човек што неколку месеци работел на градилиште без формален договор и без соодветна пријава за задолжително осигурување. По пад од височина добива сериозна повреда, а работодавачот тврди дека не бил негов вработен.
Во вакви ситуации правната заштита може да биде многу посложена, но не треба автоматски да се заклучи дека повредениот нема никакви права.
Законот за безбедност и здравје при работа има поширока заштитна цел што ги опфаќа и лицата вклучени во работните процеси, согласно законските одредби.
Можат да се појават прашања за фактичкото постоење работен однос, прекршување на прописите за пријавување и осигурување, како и одговорност за причинета штета.
За докажување може да бидат значајни сведочењата, пораките со работодавачот, исплатите, работните распореди, фотографиите и други докази дека лицето навистина работело на конкретната локација.
Но, осигурителните права што зависат од формално утврден статус не треба автоматски да се изедначуваат со можноста за барање надомест на штета.
Затоа повреден работник што не бил пријавен треба да побара и инспекциска и правна помош, наместо однапред да се откаже од секоја можност за заштита.
НЕСРЕЌАТА СЕ СЛУЧИЛА КАЈ ДРУГ ИЗВЕДУВАЧ – Кој одговара ако работат повеќе фирми?
Ова прашање е особено важно на градилиштата, во индустриските комплекси и во магацините каде што истовремено работат повеќе компании.
Да земеме пример со работник вработен во подизведувач што врши електроинсталации во нов објект. Повредата настанува поради небезбедно скеле поставено од друга компанија.
Во ваква ситуација може да биде потребно да се утврдат обврските на повеќе учесници: директниот работодавач, главниот изведувач, компанијата што ја поставила опремата и евентуално други одговорни лица.
Законот за безбедност и здравје при работа предвидува обврски за координација на безбедносните мерки кога на иста локација истовремено работат повеќе работодавачи.
Но, ова не значи дека сите учесници автоматски имаат идентична парична одговорност за секоја повреда.
Потребно е да се утврди кој имал законска и договорна должност да ја обезбеди конкретната опасна површина или опрема, кој можел да го спречи настанот и каква причинска врска постои.
За работникот ова е дополнителна причина да се документираат точната локација, опремата што се користела и компаниите што биле вклучени во работата во моментот на несреќата.
КОГА РАБОТНИКОТ ПРИДОНЕЛ ЗА ПОВРЕДАТА – Дали го губи правото на надомест?
Не секоја несреќа е резултат исклучиво на пропуст на работодавачот.
Понекогаш работникот не ја користел пропишаната заштитна опрема, не постапил според инструкциите или презел дејствие што дополнително го зголемило ризикот.
Законот за облигационите односи предвидува можност надоместот на штета да биде сразмерно намален ако оштетениот придонел за настанувањето или зголемувањето на штетата.
Но, тоа не значи дека работодавачот може едноставно да прогласи дека работникот е виновен и со тоа автоматски да се ослободи од секоја одговорност.
Потребно е да се испитаат околностите: дали работникот бил обучен, дали постоеле јасни упатства, дали опремата била исправна, дали работодавачот ги спроведувал мерките за безбедност и каков бил фактичкиот придонес на секоја страна.
Затоа прашањето за одговорноста не треба да се решава само според усна изјава на претпоставениот или според интерен записник на компанијата.
КОЛЕКТИВНО ОСИГУРУВАЊЕ ОД НЕЗГОДА – Дали полисата ги покрива сите последици?
Некои компании обезбедуваат групно осигурување на работниците од незгода.
Таквата полиса може да предвидува исплата при определени телесни повреди, траен инвалидитет, смрт или други осигурени ризици, зависно од условите.
Но, не треба да се претпоставува дека секоја повреда автоматски носи однапред определена исплата. Потребно е да се проверат покриените ризици, исклучоците, роковите за пријавување и потребните медицински документи.
Исто така, правото на исплата од договор за осигурување не треба автоматски да се изедначува со прашањето за законската одговорност на работодавачот.
Дали конкретната осигурителна исплата влијае врз друго побарување зависи од природата на полисата, применливите законски правила и околностите.
Затоа работникот треба да побара информација дали е опфатен со осигурување, кое друштво ја издало полисата и каква постапка се применува при пријавување штета.
ТРИ И ПЕТ ГОДИНИ – Зошто не треба долго да чекате за обесштетување?
Особено важно е прашањето за застареноста.
Според член 365 од Законот за облигационите односи, побарувањето за надомест на причинета штета по општото правило застарува во рок од три години од кога оштетениот дознал за штетата и за лицето што ја причинило.
Во секој случај, општото правило предвидува рок од пет години од настанувањето на штетата.
Но, законот содржи и посебни правила, вклучително и за штета настаната со повреда на договорна обврска и за определени случаи кога штетата е поврзана со кривично дело.
Затоа не е правилно секој спор поради повреда при работа автоматски да се пресметува според идентичен рок, без да се разгледа правната основа на побарувањето.
Дополнително, кај долготрајно лекување и трајни последици може да се појават сложени прашања за тоа кога настанала или станала позната определена штета.
Најразумно е работникот да побара правен совет многу порано, наместо да чека да заврши секоја медицинска постапка и дури потоа да започне да размислува за своите права.
ШТО ДА НАПРАВИТЕ ВЕДНАШ ПО ПОВРЕДА НА РАБОТА?
Прво, побарајте медицинска помош. Здравјето и безбедноста имаат предност пред сите административни постапки.
Второ, известете го работодавачот за настанот што е можно побрзо и, кога е изводливо, оставете писмен доказ за известувањето.
Трето, проверете дали несреќата е документирана и дали работодавачот ги исполнил обврските за пријавување до Државниот инспекторат за труд кога се исполнети законските услови.
Четврто, зачувајте ги медицинските наоди, отпусните писма, снимките, рецептите и документите за боледување. Важно е од документацијата да може да се утврди природата на повредата и околностите на нејзиното настанување.
Петто, ако е безбедно и законски дозволено, обезбедете фотографии од местото на несреќата и податоци за евентуални сведоци. Не преземајте ризични дејствија само за прибирање докази.
Шесто, побарајте одговор за надоместокот на плата и проверете дали повредата е правилно евидентирана во соодветната медицинска и осигурителна постапка.
Седмо, ако постои основано сомневање дека работодавачот ги прекршил прописите за безбедност, може да се обратите до Државниот инспекторат за труд.
Осмо, ако повредата оставила сериозни последици, побарајте правна проценка за можноста за надомест на материјална и нематеријална штета, како и за евентуални права од пензиското и инвалидското осигурување.
Особено важно е да не потпишувате изјава со која признавате целосна сопствена вина, се откажувате од побарувања или потврдувате дека сте добиле целосен надомест, без претходно да ја разберете нејзината правна содржина.
ПОВРЕДАТА МОЖЕ ДА ПОМИНЕ, НО ПОСЛЕДИЦИТЕ ДА ОСТАНАТ СО ГОДИНИ
Повредата на работното место може да го промени не само здравјето на работникот, туку и неговата професионална иднина.
Човек што со децении работел физичка работа може по една несреќа повеќе да не биде способен да ја извршува истата професија. Некој што бил единствениот вработен во семејството може да се соочи со повеќемесечно лекување, финансиски долгови и неизвесност околу идните приходи.
Затоа законската заштита не треба да се сведува само на прашањето дали работникот добил исплата за првиот месец боледување.
Потребно е да се утврди дали повредата е правилно пријавена, дали работодавачот ги исполнувал обврските за безбедност, дали постои основ за надомест на штета и дали последиците можат да создадат права од инвалидско осигурување.
Истовремено, ниту секоја повреда автоматски претставува доказ за незаконито постапување на компанијата. Одговорноста мора да се утврди врз основа на факти, медицинска документација и применливите прописи.
Но, работникот не треба да биде оставен сам да се соочува со последиците од несреќа поврзана со неговата работа.
Најважната порака е дека повредата при работа не е само причина за боледување. Таа може да отвори повеќе различни законски права: надоместок на плата, инспекциска заштита, обесштетување и, во најтешките случаи, права од инвалидското осигурување.
Затоа, кога ќе се случи несреќа, не е доволно само да се лекува повредата. Треба навремено да се зачуваат доказите, да се провери пријавувањето и да се утврди кои права му припаѓаат на работникот.
Зашто најголемиот проблем не е само тоа што човек може да го изгуби здравјето додека заработува за живот. Најголемиот проблем настанува кога по несреќата ќе остане и без приход, без документи и без јасна информација кој е должен да одговара за последиците.
*Анализата и информациите не се правен совет. За соодветни точни податоци консултирајте се со правно лице или експерт за оваа тематика.
