Во книжарниците на „Матица македонска“ е достапно новото издание на „Човекот со четири часовници“ од Александар Прокопиев – збирка раскази во која духовитоста, личното сеќавање и љубопитноста кон светот создаваат особено читателско задоволство. Книгата повторно е пред публиката со својот препознатлив предизвик: колку различни времиња може да живее еден човек?
Четири часовници што покажуваат различно време се блескава појдовна точка за раскажувачката игра на Прокопиев. Од секојдневен предмет се отвораат прашања за навиките, припадноста и начинот на кој го доживуваме животот. Зад досетката има мисла, зад иронијата – чувствителност.
Семејните спомени, градските средби и патувањата се поврзуваат во мозаик на лично и културно искуство. Посебно место има Скопје: град што се живее, се помни и се препознава и преку книгите. Од „Го сакам (старо) Скопје“ до „My private Europe“, Прокопиев ја испишува својата географија на блискоста и откривањето. Неговото патување е и уметност на забележувањето – на она што лесно би го одминале кога би гледале само право пред себе.
Првпат објавена во 2003 година, збирката слободно ги приближува расказот, есеистичката мисла и хаикуто. Промените на тонот, културните асоцијации и самоиронијата ја одржуваат живоста на читањето. Таа разиграност е препознатлив потпис на Прокопиев: сериозните прашања можат да бидат поставени и со насмевка.
Прокопиев е лауреат на меѓународната награда „Балканика“ за „Човечулец“, а неговото творештво е преведувано на повеќе јазици и застапувано во странски антологии. Но најблискиот клуч за оваа средба со авторот можеби е во неговото духовито самопретставување: „Сè уште не може да го сака животот помалку од литературата“. Таа радост на живеењето, љубопитноста кон луѓето и довербата во раскажувањето му го даваат човечкиот тон на неговото писмо.
Со новото издание, „Матица македонска“ ја обновува средбата со книга што заслужува да биде и откривана и препрочитувана. Изданието е достапно во нејзините книжарници – за прво запознавање со Прокопиев или за враќање кон неговата проза. „Човекот со четири часовници“ нуди доволно причини да се заборави на часовникот.
Матица македонска
