Според православниот календар, денес верниците се сеќаваат на Светите маченици Евтропиј, Клеоник и Василиск, кои пострадале за христијанската вера во почетокот на IV век, во време на големите прогони на христијаните во Римското царство.
Тројцата светители биле блиски роднини и верни следбеници на Христос. Тие живееле во областите на Мала Азија и биле познати по својата силна вера и посветеност кон христијанството. Во времето кога царските власти жестоко ги прогонувале христијаните, тие биле уапсени и изведени пред суд затоа што одбиле да се откажат од својата вера.
Според црковното предание, Светите Евтропиј и Клеоник биле подложени на сурови мачења, но останале непоколебливи во својата вера. И покрај притисоците и заканите, тие не сакале да се поклонат на паганските идоли. На крајот биле осудени на смрт и распнати, со што станале симбол на храброст и духовна сила.
Свети Василиск, пак, подоцна бил изведен пред властите и исто така бил мачен и убиен поради својата вера во Христос. Неговото страдање оставило силен впечаток кај христијаните од тоа време, а неговиот подвиг се памети како пример за истрајност и верност кон Бога.
Во православната традиција, овие светители се почитуваат како маченици кои со својот живот и жртва сведочеле за силата на верата. Нивниот спомен е потсетник дека верата и духовната цврстина можат да ги надминат и најтешките искушенија.
Верниците на овој ден ги спомнуваат во молитва, а нивниот подвиг останува дел од богатото духовно наследство на православната црква. Нивната жртва се смета за пример на верност, трпение и надеж, кои и денес инспирираат многу луѓе.
